اگر یادتون باشد زمان پرداخت مالیاتها بود که صنف طلا فروش پاش را کرد تو یک کفش و گفت که من مالیات نمی دم. بعد دولت گفت باید بدی. هی از این اینها اصرار و از آنها انکار. بعد طلا فروشها برای اینکه مالیات ندهند، کرکره ها را کشیدند پایین و رفتند خانه که ندهند. دولت اومد پشت یک میز و از طلا فروش ها خواست که بیایند پشت میز بدون ترس از دادن . مشورت کردند که چه کسی باید این مالیات را بدهد. کی بده، کی نده، من نمی دم، تو بده، همه به یک توافق رسیدند که چه کسی بدهد. سپس همه خوشحال برگشتد سرکارشون. دولت رفت به سفرهای استانی و طلا فروش هم کرکره را داد بالا. در رسانه ملی هم از این توافق عظیم و ناشی از فهم دو طرف کلی تعریف و تمجید کرد.

دیروز من در یک طلا فروشی بودم که متوجه شدم علاوه بر طلا که گرمی ۳۵۹۱۵ تومان(به قیمت دیروز) و ۷ درصد سود که پایین ترین نرخ سود بازار است و مزد ساخت که بسته به نوع جنس و ظرافت آن متفاوت است، تازیگی ها ۳ درصد مالیات از خریدار اخذ می شود.

تازه آنجا بود که فهمیدم ملت هستند که باید مالیات بدهند و مثل همیشه وقتی دعوا شد سر دادن و ندادن یک چیز، این ملت بودند که دادند.

1 پاسخ به آخر چه کسی باید بدهد
  1. یه راه حل داره.
    طلا نخرید و به هر کی هم زن میگیره و شوهر میکنه و تولدشه یا زاییده طلا ندین.
    به هم پول نقد بدین.
    اگرم مجبوری که بخری، دیگه مجبوری دیگه…
    کاریش نمیشه کرد.


[بالا]

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *