بی‌تاب گشت دل، چون آسمان شهر

ترک خورد بغض، در چشم‌های من

چشم‌های تار و آسمان سوگوار

هر یک به حزن‌ یکی زار می‌زدند

این یک به شوق شهد مردمی از سال‌های دور

آن یک ز شوق گنه در مردمان شهر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *