امروز تیم والیبال ایران توانست مجوز حضور در دوره ۲۴‌ام لیگ جهانی را بدست آورد. لیگی که تیم ایران برای برطرف نمودن خلاء تجربه جهانی به آن به شدت نیاز دارد. باید تشکر از بازیکنان تیم، خولیو ولاسکو و فدراسیون والیبال ایران و رأس آن محمد رضا داورزنی به خاطر این افتخاری که برای ایران کسب کردند. اما پیش از آن باید از فرد دیگری سپاسگذاری کرد. باید از محمدرضا یزدانی‌خرم رییس سابق فدراسیون والیبال تشکر کرد. سیستمی که امروز ثمره‌اش قهرمانی آسیاست، سازو کاری که نتیجه‌اش بازیهای خوب در انتخابی المییک و جام جهانی است و طرز تفکری که امروز منتج شده به حضور در لیگ جهانی در زمان ریاست یزدانی‌خرم پایه گذاری شد. فدراسیون والیبال به جای اینکه هزینه‌های هنگفت روی دست ورزش کشور بگذارد و تلاش بی‌فایده‌ای انجام دهد که تیم بزرگسالان ایران را به زور مربی و پول و شانس برای مدت کوتاهی قدرتمند کند، کار ریشه‌ای انجام داد.

یادمان هست شروع موفقیت تیم نوجوانان ایران را در بازیهای آسیایی و جهانی. یادمان هست مصطفی کارخانه و تیمش را. فدارسیون والیبال سعی کرد که تیم‌های پایه ایران را سروسامان دهد، از نوجوانان شروع کرد، جوانان را در سطج جهان مطرح نمود، لیگ ایران را پویا کرد بعد چند سال ما شروع کردیم به بردن گاه‌گاه تیمهای ژاپن، کره و چین. این زمانها بود که یزدانی از والیبال جدا شد و جای خود را به داورزنی داد. داورزنی باهوش بود که تلاش بیهوده برای اثبات خود نکرد. او می‌دانست روند فعلی جوابگوست. بعد چند سال که ما به بازی خوب مقابل قدرت‌های آسیا عادت کردیم، نوبت اهداف بزرگتر بود. قهرمانی در آسیا، نتایج خوب در جام جهانی، حضور در المپیک و لیگ جهانی. حالا باید برای یک مربی سطح اول هزینه کرد. حالا که بازیکنانی در کشور وجود دارد که از ریشه درست آموزش دیده‌اند. بازیکنانی که در رده نوجوانان و جوان تجربه آسیایی و جهانی دارند. همان شبی که کروش سرمربی فوتبال ایران، در هیاهوی رسانه‌ای وارد کشور شد، ولاسکو هم اما آرام و بی‌هیاهو وارد ایران شد. تیم ایران با او فقط به حضور در المپیک نرسید اما سه هدف دیگر محقق شد.

حالا زمان آن رسیده است که دیگر فدارسیون‌های موفق و ناموفق چشمان خود را باز کنند. تجربه موفق والیبال و کشتی فرنگی پیش روی همه آنهاست. چه کاری از این بهتر که به جای صرف زمان و هزینه هنگفت از این تجربه بیاموزی و استفاده کنید. استفاده از تجارب موفق نوعی هنر است. باید کمی هنرمند بود.

در انتها نه به خاطر یزدانی خرم عزیز، نه به خاطر مصطفی کارخانه‌ی پرافتخار، نه به خاطر داورزنی باهوش و نه به خاطر ولاسکوی قهرمان و نه به خاطر هیچ، تنها به دلیل وجود طرز تفکر و استراتژی زیبای فدراسیون والیبال از همه ایشان سپاسگذاری می‌کنیم

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *