در حصار سایه‌ها
نشسته بر زمین گرم
به آغوش کشیده زخمهای زانوان خویش
به اوج برده تاول پاهای ریش
و در برزخ انتظار
انتظار رفتن روح از امید
شماره می‌کند نفس های خویش
شماره می‌کند دردهایی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *