هیچ لیستی کامل و جامع نبوده است. همیشه می‌توان به لیست‌ها ایراداتی گرفت. مهم نیست کدام لیست. هر لیستی قابل انتقاد است. آخرین لیست خرید خانه را به یاد بیاورید. بعد از خرید متوجه نشدید که فلان جنس را فراموش کرده‌اید که در لیست درج کنید و درنتیجه آن را نخریدید؟ حالا باید صبر کنید تا زمان خرید بعدی. آخرین لیست خرید بازیکنان باشگاه محبوبتان را به یاد بیاورد. نبودند بازیکنانی که نتوانستند در طول فصل رضایت باشگاه و طرفداران را تأمین کنند؟ «لیست‌های امید» در انتخابات مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۴ را به یاد بیاورید. در آن لیست افرادی که در اصلاح‌طلبی جوان بودند، هم حضور داشتند. در آن لیست‌ها بودند افرادی که به تحقیق و تفحص در شهرداری تهران رأی ندادند. اینها و ده‌ها دلیل دیگر نباید باعث شود که از لیست‌ها ناامید شد.
کمی شرایط موجود در شورای شهر تهران یا شاید پر بیراه نباشد بگوییم «شورای شهرداری تهران» را مرور کنید. بدون اینکه قصد داشته باشیم تایید یا رد کنم صلاحیت اصلاح‌طلبان حاضر در شورای فعلی را، می‌دانیم که هماهنگی فراتر از منطق اعضای دیگر این شورا با شهرداری باعث بسیاری از مشکلات و فسادهای موجود در نظام مدیریت شهری تهران شده است. نبود سازوکار مناسب در پاسخ‌خواهی و پاسخ‌گویی بین شورا و شهرداری یکی از بزرگترین مصائب شرایط فعلی است. اگر از شرایط فساد مالی می‌خواهید بدانید، کافی‌ست پای صحبت پیمانکاران فعلی و سابق شهرداری بنشینید. املاک نجومی را به یاد بیاورد که آخرش هم کسی حتی عذرخواهی نکرد! رد مال پیشکش. اگر دوست دارید از ساختار اداری شهرداری درس عبرت بگیرید، کافی است که بزرگ شدن شهرداری ازنظر تعداد پرسنل و ساختار سازمانی را در این ۱۲ سال مرور کنید. ساختار لخت و کند و بی‌ثمری که شده است سازمانی برای هدر رفت سرمایه‌های ملی و شهری!

امروز که ناامید هستیم از شورا نشینان فعلی تهران، همانگونه که روزی از مجلس‌نشینان تهران ناامید بودیم، باید کاری کنیم که اگر کامل‌ترین نباشد، بهترین در شرایط موجود باشد. من هم مثل خیلی‌ها تعدادی از افراد حاضر در لیست اصلاح‌طلبان شورای شهر تهران را می‌شناسم، همانطور که در زمان انتخابات مجلس هم بودند افرادی که در لیست امید بودند و ما نمی‌شناختیم؛ اما باید به یک چیزی اطمینان کنیم، همانگونه که ۲ سال پیش اطمینان کردیم به افرادی که لیست امید را تهیه ‌کرده بودند و اطمینان کردیم به آنکه گفت «تمام افراد هر دو لیست، تکرار می‌کنیم، تمام افراد هر دو لیستت  امید».

کافی است بر عهد گذشته نباشیم و به تمام لیست رای ندهیم. آن وقت با هر فرد خارج از لیستی که در برگه رای می‌نویسیم که شاید شایسته و کارآمد هم باشد، احتمال تکرار شرایط شورای فعلی را افزایش می‌دهیم. بازهم تاکید می‌کنم هستند افرادی شایسته و کارآمد که خارج از لیست ماندند، به هر دلیلی؛ اما آنها فرد هستند. گروه نیستند و گروه شانس موفقیت بیشتری دارد و فرد شانس شکست بیشتر.

بدون اینکه قصد جسارت داشته باشیم به هیچ عزیزی، باید اعتراف کنیم که هستند عزیزانی که متصورند قهرمانان بزرگ و عزیز ورزشی این کشور از پس مسائل شهر تهران برمی‌آیند. همانطور که توانستند حریفان خود را اعم از روسی و آمریکایی و کره‌ای و حتی فولاد سرد را شکت دهند. متاسفانه هنوز درک درستی نیست که این دیگر است و آن دیگری دگر! عدم شناخت و آگاهی افرادی چون من،‌باعث شده‌است که در چند سال اخیر رای‌های ما بر اساس شناخت‌های محدودمان باشد. چونکه آن بزرگوار را دیده‌ایم که بارها بر روی سکوی قهرمانی رفته است در زمان نگارش بر روی برگه‌ رای شورا به نام قهرمانان کفایت می‌کنیم. درست یا غلط، زشت یا زیبا، هنوز چون من هستند. نظری دارند که محترم است اما اگر اعتقاد داریم که ایشان اشتباه می‌کنند بایستی تلاش کنیم که نظراتشان از شرایط اکثریت بودند خارج شود. با هر فردی که از خارج لیست در برگه انتخابات می‌نویسیم، کمک می‌کنیم که نظر ایشان به اکثریت نزدیک شود.

چهار سال پیش، مجموع آرای اخذ شده در شورای اسلامی شهر تهران دو میلیون و ۷۸۶ هزار و ۳۵۷ رای بود و تعداد آرای صحیح دو میلیون و ۲۴۲ هزار و ۶۶۲ رای بود. بیش از نیمی از حاضرین در شورای فعلی کمتر از ۱۵۰ هزار رای داشتند؛ یعنی ۱۶ نفر با رای کمتر از ۷ درصد برای این شهر تصمیم می‌گیرند. این نشان می‌دهد اگر کمی اقدامات تبلیغاتی داشته باشید می‌توانید امیدوار باشید که وارد شورا شوید. جلب نظر ۷ درصد کار سختی نیست؛ اما اگر قرار باشد که از ورود ۷ درصدی‌ها به فرآیند تصمیم‌گیری برای شهر جلوگیری کنیم باید به تمام لیست رای دهیم. با رای دادن به تمام لیست شانس ورود ۷ درصدی‌ها به شورا از بین خواهد رفت.

در آخر اینکه اگر می‌خواهید حتی جناب آقای مهدی چمران که بیشترین رای را در دوره‌ی قبل کسب کرده‌اند،‌ ۵۶۶،۶۱۴ رای، از ورود به «بهشت» محروم شوند، همه به همه افراد لیست رای دهیم. یادمان باشد اینکه جناب آقای حداد عادل در دوره دهم انتخابات مجلس، رتبه‌ای بهتر ۳۱ کسب نکرد به خاطر کاهش میزان رای ایشان نسبت به دوره‌ی نهم نبود. رای ایشان در دوره‌ی نهم ۱٫۰۹۶٫۷۴۴ بوده و با این میزان نفر اول انتخابات شدند. در دوره دهم ایشان ۱٫۰۵۷٫۶۳۹ رای آورند، بسیار نزدیک به میزان رای ایشان در دوره قبل. بااین‌حال ایشان در انتخابات ۳۱‌ام شده و نتوانستند وارد مجلس شوند. همین حساب کتاب ساده می‌گوید که میزان رای افرادی که دوست نداریم در دوره‌ی آتی شورا برای ما تصمیم‌گیری کنند، نزدیک به رای آنها در دوره‌ی قبلی است. پس احتمال حائز ورد به شورا شدن برای ایشان وجود دارد. تنها و تنها یک مهم می‌تواند مانع شود. شرکت در انتخابات شوراها و رای دادن به تمام افراد لیست، تکرار می‌کنیم تمام افراد لیست!

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *