سلام! امروز، نه امشب ۲۵ خرداد ماه سال ۱۳۹۲ جناب آقای دکتر حس روحانی به طور رسمی به عنوان رئیس جمهور منتخب ملت ایران معرفی شد. ضمن تبریک به همه کسانی که در این انتخابات رای دادند و تبریک ویژه به کسانی که به دولت تدبیر و امید رای دادند و تبریک ویژه‌تر به کسانی، چون من، که با بسیار کلنجار با خودشان، توجیه شدند که رای بدهند، چندین نکته تو این چند روز توجه من رو جلب کرد که بر آن شدم که بنویسمشان، مبادا که فراموشم شد در گذر زمان

  1. امروز مردم به حسن روحانی، شعارها و وعده‌هایش آری گفتند، هم برای اینکه شایسته این آری بود و هم برای اینکه شرایط فعلی این مملکت شایسته نه بود. هر چه کاندیداهای این دوره جدی‌تر از شرایط جاری انتقاد کردند بیشتر رای مردم را جذب کردند و این نکته‌ایست که دولتمردان و حکومت‌مردان باید بهش بدون تعصب فکر کنند.
  2. جریان اصولگرا شکست خود را از ۴ سال پیش رقم زد. حتی اگر فرض کنیم که احمدی‌ نژاد هیج سنخیتی با اصولگرایان نداشته و ندارد، اما ایشان در این چند سال که بسیاری خس و خاشاک خوانده شدند، بسیاری به سختی روزگار سپری کردند، سیاست خارجه‌ما که نابود شد و …،   به صراحت لحجه‌ای که دیروز برای جذب رای سیاست‌های آقای دکتر را به نقد می‌کشیدند، چنین صراحت لحجه‌ای نداشتند که اگر داشتند شاید امروز مردم بیشتر به آنها اعتماد می‌کردند.
  3. مردم با عدم رای به آقای دکتر جلیلی، عدم رای خود را به سیاست‌های جاری مسئله‌ی هسته‌ای و شرایط حاصل از آن اعلام کردند. من هم مثل خیلی‌ها نسبت به حق مسلم خود رگ گردن بیرون می‌دهم اما الان نان می‌خواهم به جای هسته! من هم مثل همه به چالش کشیدن سیاست‌های مذکور را توسط سیاستمداران کهنه‌کار مشاهده کردم. ای کاش پیشتر این چالش در این سیاست‌ها رخ می‌داد که شاید نان را از سر سفره‌های ملت ندزدد. مردم متوجه شدند، هر چند دیر، فلسفه کمی با مذاکرات هسته‌ای متفاوت است. امیدمان این است که جلوی ضرر را هر زمان که بگیرند منفعت است.
  4. درخواست خاتمی، استعفای عارف، اظهار نظر رسمی هاشمی! فکری که پشت این فرآیند سیاسی بود سزاور تحسین است.
  5. رفتار حکیمانه و بزرگوارانه دکتر عارف درس مهمی بود به اصولگرایان جاه‌طلب. عارف تعریف کامل از خودگذشتگی در مقابل اعتقادات بود. معنای واقعی گذشت به خاطر مصلحت ملت بود. البته خوب که دکترها جلیلی، رضایی و ولایتی این خودگذشتی را نداشتند.

نکته‌های دیگر هم در این چند روز قابل تامل بود،از پیام رسا و شیوای روحانی در تلوزیون گرفته تا  نام بردن خاتمی، کسی که به عنوان جاسوس تصویرش در رسانه ملی به نمایش در آمد و ده‌ها نکته دیگر که شاید بد نباشد یکی آنها  را در کتابی بنگارش در آورد. مخصوصا مقایسه زمان صرف شده برای شمارش رای‌های سال ۹۲ و ۸۸!

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *